Zoals in Logboeken februari en april 2023 al aangegeven, was het bijhouden van deze website behoorlijk verwaarloosd. En daar heb ik ook de belofte gedaan deze bij te werken en te actualiseren. Met dit logboek is dat wat dit onderdeel nu gebeurd. Lees daarvoor de aangevulde edities van het logboek van 2023, 2024, 2025 en dit logboek. Dan ben je weer helemaal bij!
Een tijd lang heeft het er naar uit gezien dat ik met deze website zou stoppen. Na het uiteenvallen van de band en nadat ook mijn column bij de Gelderlander werd wegbezuinigd, was dat moment van herbezinning over mijn muzikale en teksttuele acitiviteiten aangebroken. In 2023 was ik nog even bezig geweest met de idee voor een nieuwe cd. Er waren alweer een aantal nieuwe nummers, waarvan ik er eentje, ’t Belaofde land’, heb gespeeld op de video voor de Naobers, dat in de Coronatijd op Youtube is gezet.
’t Belaofde land
Ik schrief gedichte, maor ik bun gin dichter
ik ken gin minse, allenig moor gezichte
ik doet wat ik wil, maor ik zit gevange
Ik zing een lied, maor ik bun gin zanger
Ik bun ondernemmend, maor ik maak gin wins
ik gaef een fees, maor der kömp gin mins
ik doet wel met, moor bun niet van de parti-j
de deur steet los, moor ik loop veurbi-j
’t Belaofde land, ’t belaofde land
ik kwam nooit wie-jer dan de rand
op de grens blef ik staon
um drek moor weer op weg te könne gaon.
’t Belaofde land van de ander he’k wel ’s gezien
moor al die mooie vehale van honing en wien
vezwiege duk ’t leed en ’t vedriet
nee, door wone wil ik niet
Altied op weg, maor nooit örges gewes
wel in de klas, maor nooit goed bi-j de les
wel gekoch, maor nooit ech van mien
wel van geheurd, maor nooit ech gezien
’t Belaofde land, ’t belaofde land
ik kwam nooit wie-jer dan de rand
op de grens blef ik staon
um drek d’r weer vandeur te könne gaon
’t Belaofde land is iets um heer te gaon
niet um in te laeve
wil ganiet in een atlas staon
wil allenig ow een richting gaeve
mog ie ‘s op weg wille gaon
ik spol gitaar, maor ik bun gin gitaris
ik kan niet, maor word nörges gemis
Opterden Lebbenbrugge bij Heuvelherdenking, zaterdag 9 mei. Foto: Henk Oltvoort
De tekst brengt mijn twijfels van dat moment goed onder woorden, met als resultaat dat ik besloot voorlopig geen nieuwe cd uit te brengen.
Ja, dat bijhouden van de website is wat. Moet natuurlijk veel regelmatiger gebeuren, maar door Corona en ook een eigen blessure, zijn veel activiteiten de laatste tijd stil blijven liggen. Een jaar geleden werd ik op de fiets aangereden door een meisje dat naar school fietste en op haar telefoon zat te kijken. Ongemerkt kwam ze aan de andere kant van het fietspad terecht en raakte mijn stuur en hand. Bleek dat ik de pink uit de kom had staan. Eerst via therapie geprobeerd weer alles weer in orde te krijgen, waarbij ik vooral bezorgd over het feit of ik nog wel weer gitaar zou kunnen spelen. Uiteindelijk moest er toch een operatie aan te pas komen om pink weer enigermate in orde te maken.
Inmiddels speel ik, na ruim een jaar, weer en heb alleen nog wat moeite met het (open) G-akkoord. Maar dat kan ook in baré worden gespeeld. Dus afgelopen ook weer een eerste optreden gedaan bij de Heitkamp-tref in ’s-Heerenberg. Ging uitstekend. In april ga ik ook weer meewerken aan Kunstroute Enghuizen bij Hummelo. Exacte datum komt nog.
De meeste zullen het al wel hebben gehoord: ik heb moeten stoppen als columnist bij de Gelderlander. Vorige week mijn laatste column ingeleverd (zie onder columns). Als reden worden de noodzakelijke bezuinigingen opgegeven en met mij moesten er nog zo’n vijf andere columnisten uit bij de redacties Achterhoek en Liemers, waaronder Bert Scheuter en Jonah Falke. Jammer, maar zelf liep ik ook al een tijdje aan een afscheid te denken. Na 11 jaren heb ik wel weer zo ongeveer alles gezegd, hoewel er zich natuurlijk altijd wel weer interessante zaken aandienen om over te schrijven. Het vooral ook jammer voor het dialect in onze regio. De Gelderlander besteedt als regionale krant toch al niet zo veel over typisch regionale zaken en één hoekje dialect had volgens mij nog wel mogen blijven. Er zijn er genoeg die die taak van mij hadden en willen overnemen. Ik ga in ieder geval bekijken waar ik mijn columns kan blijven publiceren. In ieder geval op deze website en misschien ook nog wel in een ander tijdschrift of blad. We zullen zien.
Net als in het vorig jaar weinig muzikale activiteiten. Zelfs dit jaar, door allerlei privéomstandigheden, niet opgetreden op de Kunstklinkplek bij de Klevenhorst bij het landgoed Enghuizen. De kunstroute is dit jaar verplaatst naar de Plantage bij Huis Bergh in ’s-Heerenberg omdat de bezitters van Enghuizen geen toestemming meer wilden geven om de kunstroute opnieuw op hun landgoed te organiseren. De bijbehorende poëzie- en muziekactiviteiten, die het dichterscollectief De Omsmeders ieder jaar bij deze kunstroute organiseerde, gingen echter niet mee naar ’s-Heerenberg. Waarom is niet bekend, maar het is wel jammer. Wellicht dat dat in de komende jaren nog wel gaat gebeuren. Deze activiteiten waren in ieder geval altijd een mooie en inspirerende aanvulling op de kunstroute. Als alternatief werd er dit jaar in Hummelo het ‘rondje Kunst Hummelo en Keppel’ georganiseerd. De poëzie- en muziekactiviteiten bleven bij de Kleverhorst plaatsvinden, maar die koffieboerderij ligt niet gunstig t.o.v. de kunstroute. Dat heeft invloed op het aantal bezoekers van de Kunstklinkplek.
Affiche eerste kunstroute in 's-Heerenberg
Wat schrijven betreft was er dit jaar wel weer genoeg te doen. Vooral op het gebied van de heemkunde. Sinds ik in 2020 lid ben geworden van de werkgroep ’s-Heerenberg/Lengel van de Heemkundekring Bergh, komen er geheel andere en nieuwe activiteiten op mijn pad. Wekelijks komen we als werkgroep op de donderdag bij elkaar, maar daarnaast besteed ik zelf ook nogal wat tijd aan de geschiedenis van mijn heem. Als werkgroep zijn we in 2020 allereerst begonnen het HKB archief op orde te brengen. Dat was een enorme klus waar we nu, eind 2025, al een heel eind mee op weg zijn, maar de klus is nog zeker niet geklaard. (zie website www.heemkundekringbergh.nl onder de knop Barghief). Daarnaast worden er regelmatig weer nieuwe archiefspullen binnengebracht die verwerkt moeten worden.
Zo kregen we deze zomer een grote hoeveelheid archiefspullen van Gouden Handen, het voormalige vrijetijdscentrum dat tussen 1975 en 1999 in het Bonifatiusklooster in ’s-Heerenberg was gevestigd. Daarmee hebben als werkgroep in het weekend van 22 en 23 september in de voormalige kapel van het klooster aan de Emmerikseweg een tentoonstelling over dit centrum ingericht. Er kwamen zo’n 500 bezoekers op af. Na aanleiding van deze tentoonstelling heb ik een artikel geschreven in Old Ni-js no.122 onder de titel ‘Gouden Handen: de droom en de werkelijkheid’.
De werkgroep 's-Heerenberg/Lengel tijdens de inrichting van de tentoonstelling Gouden Handen.
Vlnr achterste rij: Ed te Pas, Bennie Schuurman, Marianne Verbeek-Korthof en Erik Römer.
Voorste rij: André van Gessel, Ton Velthausz, Willy Kroesen en Frank te West.
Het jaar loopt alweer te einde. Een jaar dat in het teken stond van de Corona pandemie en voor mij privé de geboorte van ons eerste kleinkind en natuurlijk de publicatie van het Galamaboek. Vele uren alleen en vooral met lay outman Loek Kemming mee bezig geweest. Met trots kijk ik op de totstandkoming en het resultaat terug. In navolging van het vorige logboek hieronder nog een aantal aanvullende foto's van de boekpresentatie en de reünie.
De verkoop van het boek in de winkels Primera en Kachelhöltje Partypret in 's-Heerenberg verloopt goed en ook in de boekwinkel Raadgeep &Berrevoets in Doetichem worden er nog steeds exemplaren verkocht. Bij Primera werd ik nog met het fenomeen diefstal geconfronteerd: er bleken 3 boeken gestolen te zijn! Erg verdrietig. Hopelijk zijn het mensen geweest die het boek graag wilden hebben, maar dat echt niet betalen kunnen, dan hoop ik dat ze er veel plezier van hebben. Ik heb ook een aantal oude columns weer gepubliceerd. Begin december was het precies 10 jaren geleden dat mijn eerste column in de Gelderlander verscheen. Bij elkaar heb ik er inmiddels ruim 340 geschreven en nog steeds doe ik het met veel plezier. Toch wel leuk om publiekelijk mijn mening over allerlei onderwerpen te kunnen geven, soms zijn het ook alleen maar mijmeringen, als mijn gemoed daar meer naar is, zoals in deze decembertijd.
Belangrijkste gebeurtenis dit jaar was wel de publicatie ‘Houd ’s-Heerenberg in ere!’ over (meer dan) honderd jaar voetbal in ’s-Heerenberg, vooral over M.v.R. Hieronder een verslag van de presentatie en een aantal foto’s. Daarnaast de publicatie van het laatste Jaarboek Achterhoek & Liemers en het jaarlijkse optreden op de Kunstklinkplek in Hummelo.
Presentatie van het voetbalboek
Afgelopen zaterdag is dan eindelijk (zou eigenlijk al vorig jaar gebeuren) mijn boek over de Galamaschool gepresenteerd in het gebouw aan de Stokkumseweg. Mooi dat we daarvoor van de huidige bewoners, notaris Pieter Reijenga de gelegenheid hebben gekregen. Ruim 70 belangstellenden en genodigden waren op de bijeenkomst afgekomen, die enthousiast en met humor door John Teunissen werd geleid. Na zijn welkomstwoord heb ik wat verteld over de totstandkoming van het boek en daarna werden er interviews gehouden met oud-leerkrachten en oud-leerlingen. Daarbij kwamen nog allerlei herinneringen naar boven en werden zaken verder uit de doeken gedaan. Er werd zelfs nog een excuus aangeboden voor een geslagen bloedlip van ruim 55 jaar geleden! Tenslotte werden de eerste exemplaren van het boek, dat was verpakt in het ouderwetse, bruine kaftpapier uitgereikt aan alle aanwezige oud-leerkrachten of de nazaten daarvan.
In het Logboek van februari 23 verzuchtte ik al dat het bijhouden van de website niet goed gaat. Ik beloofde beterschap, maar het is alleen maar erger geworden. Na nog één logboek, april 2023, is drie jaren lang de website niet meer bijgewerkt en moest ik zelfs via een trouwe bezoeker van deze site horen dat de website door een storing een tijd lang niet bezocht kon worden. Schande! Dat is inmiddels verholpen en ik heb inmiddels e.e.a. biLogboekj gewerkt.
De laatste berichten in april 2023 gingen over o.a. over het schrijven van het boek over 100 jaar voetbal in ’s-Heerenberg, waarin de voetbalvereniging M.v.R. centraal staat. Nog steeds ben ik bijna alle dagen in archieven op zoek, spreek ik mensen en schrijf ik ondertussen door aan de tekst. De eerste hoofdstukken zijn inmiddels al opgemaakt.
Naast dit megawerk ben ik in deze periode ook nog bezig geweest met een aantal artikelen. Allereerst een artikel over de eerste 25 jaren van de St. Jozefvereniging in ’s-Heerenberg. Het verscheen afgelopen maart in Old Ni-js no. 114, het lijfblad van de Heemkundekring Bergh. Vanwege redactionele problemen komen er dit jaar twee edities van het Jaarboek Achterhoek & Liemers Jaarboek uit. In februari schreef ik al over no. 46. Deze maand is no. 47 verschenen met als (actueel) thema migratie, onder de titel ‘Van huis en haard’. Mijn bijdrage met de titel ‘Ga naar het land dat ik u wijzen zal’, beschrijft de mens als migrant vanuit een religieus perspectief.
Tijdens de presentatie van het Jaarboek no.46 in februari houd ik een lezing over pater Werner.
Na de berichten op deze site, het versturen van emails en publicatie in het Montferland Journaal is de aanmelding voor de boekpresentatie en de aansluitende reünie goed op gang gekomen. (zie via https://www.montferlandjournaal.nl/reader#p=11) of op deze site via rubriek Persberichten.Er blijkt nog wat onduidelijkheid te bestaan rond het aanmelden via deze site. Maar dat is niet moeilijk: als je hebt ingelogd op deze site kom je op homepage, als je dan helemaal naar beneden scrolt, kom je bij contactgegevens. Dan op mailadres van Bergherdieck.nl clicken en je kunt een mail naar ons/mij versturen. We proberen iedereen die zich aanmeldt bericht terug te geven. Samen met Harry Geven, Albert Boschker en John Teunissen is het programma voor de 9e oktober in grote lijnen samengesteld. Om 13.30 begint de boekpresentatie in het gebouw aan de Stokkumseweg.
Op 5 maart j.l. een mooi optreden verzorgd bij Heitkamp Tref in het cultuurhuus in ’s-Heerenberg. Drie nummers gezongen ‘Aan de grens’, ‘Schule’ en ‘Slech weer’. Viel goed en er was veel aandacht. Het was sinds lang weer een eerste optreden. Sinds ik vorig jaar februari geblesseerd raakte aan mijn pink moest ik er weer helemaal inkomen. Stem is nog goed en, ook belangrijk ik heb de teksten zonder papier gezongen. Kost altijd extra energie, want foutjes maken vind ik vervelend, al merkt het publiek dat vaak niet.
Afgelopen weekend, tweede Paasdag volgde er een tweede optreden tijdens de kunstroute op het landgoed Enghuizen. Vorig jaar kon ik daar helaas geen bijdrage aan leveren vanwege mijn blessure, maar bij deze editie gelukkig wel weer. Het podium was dit keer naast koffieboerderij de Kleverhorst geplaatst. Samen met dichter Bert Scheuter heb ik een twee uur durend optreden verzorgd. Dat ging, zoals verwacht goed samen. We vulden elkaar wat betreft teksten en onderwerpen mooi aan en na een tijdje kwam er ook meer publiek bij ons zitten. Ik doe er al heel wat jaren aan mee, eerst vooral samen met violist Kees Weitkamp en sinds een drie-vier jaren solo. Ieder jaar val me weer op hoe mooi deze kunstroute en de omgeving bij mijn muziek past. Hopelijk gaat het nog een aantal jaren doorgaat.
Ruim anderhalf jaar geleden is er een laatste logboek op deze site gepubliceerd. De reden daarvoor is het overlijden van collega Martin, in oktober van het vorig jaar. Martin was degene die deze nieuwe site heeft gebouwd en ook steeds de nieuwe content plaatste. Nadat in de zomer bekend was geworden dat hij leed aan een ongeneeslijke ziekte, ging het heel snel (zie ook onder columns die van 10 september 2020). Zo snel dat het niet meer mogelijk was voor Martin om mij e.e.a. over de website te vertellen. In de tijd na oktober 2020 heb ik eerst de website gelaten voor wat ie was. Maar de laatste weken ben ik toch maar actief hulp gaan zoeken bij mensen die er verstand van hebben. Uiteindelijk heeft Robert Bennink, ict man van de Heemkundekring Bergh, mij op weg geholpen, zodat ik nu in staat ben wat eerste nieuwe content te plaatsen, zoals deze nieuwe editie van het logboek. Door dit alles is het wel laat, maar toch nog steeds op z'n plaats om hier Martin nog even in herinnering te roepen en hem dank te zeggen voor al het werk dat hij voor mij en Bergherdieck heeft gedaan.
De foto op de rouwkaart van Martin, door hem zelf gemaakt.
